OTOPARK ALANI GENİŞLETİLEBİLİR Mİ?

Anataşınmazda otopark alanı yetersiz ise kat malikleri kurulunca alınacak bir karar ile apartman ortak alanlarından herhangi bir yer otopark olarak düzenlenebilir.

Ancak bu noktada dikkat edilmesi gereken husus otopark olması planlanan ortak alanın belirli bir amaca özgülenmiş olup olmadığı hususudur. Şöyle ki;

Kat Mülkiyeti Kanununun 42. maddesi ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre özel amaca tahsis edilmemiş bulunan arsanın boşluk alanlarının otopark olarak kullanılmasında (diğer kat maliklerini rahatsız etmemek koşuluyla) kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğuyla karar alması ancak söz konusu ortak yer proje ile veya yerleşim planı ile özel bir amaca özgülenmiş ise (örneğin bahçe vs. gibi) Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi gereğince tüm kat maliklerinin 4/5’inin rızası gerekmektedir.

Bu halde yukarıda belirtilen karar yeter sayılarına uyulmaksızın yapılan uygulamalarda yöneticinin sorumluluğuna dahi gidilebilmektedir.

Bu hususa ilişkin olarak Yargıtay 18. Hukuk Dairesi’nin 01.10.2012 tarih ve 2012/10374 E. 2012/10452 K. Sayılı ilamı;

“…Dava dilekçesinde, ortak yere müdahalenin men'i istenilmiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR : Davacı vekili dava dilekçesinde davalının ortak alana araba park etmek suretiyle yaptığı müdahalenin önlenmesi ve söz konusu ortak alanın sınırları belirlenerek kapı ya da duvar yapılması yönünde karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;
Dosya içindeki bilgi ve belgeler ve özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinde, davalının arabasını park ettiği yerin ortak alan olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 42.maddesi ve yargıtay uygulamalarına göre özel amaca tahsis edilmemiş bulunan arsanın boşluk alanlarının otopark olarak kullanılmasında (diğer kat maliklerini rahatsız etmemek koşuluyla )kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğuyla karar alması söz konusu ortak yer proje ile veya yerleşim planı ile özel bir amaca özgülenmiş ise (örneğin bahçe vs. gibi )Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi gereğince tüm kat maliklerinin 4/5'inin rızası gerekmektedir. Buna göre mahallinde keşif yapılarak mimari projesi ve yerleşim planı uygulanmak suretiyle davalının aracını park ettiği alanın niteliği (bahçe, otopark vs. )özel amaca tahsisli ortak yer olup olmadığı kesin olarak belirlendikten sonra boşluk alan olduğunun anlaşılması halinde kat maliklerinin otopark olarak kullanımı yönünde sayı ve arsa payı ile alınmış bir kararın olup olmadığı özel amaca tahsisli ise kat maliklerinin 4/5'inin rızasının bulunup bulunmadığı belirlenip diğer kat maliklerine bu yerin otopark olarak kullanılmasının herhangi bir zarar verip vermediği de araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik
inceleme sonucu bu istemin de reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.”


Bu hususa ilişkin olarak Yargıtay 18. Hukuk Dairesi’nin 09.06.2014 tarih ve 2014/8682 E. 2014/10065 K. sayılı ilamı;
“…Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen kat maliklerinden birinin anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptırabilmesine ilişkin tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının sağlanması şartının gerçekleşmediği ve ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 34. maddesinde yöneticinin ve denetçinin kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından çoğunluğu tarafından atanacağı hükme bağlandığından iptali istenen kat malikleri kurulu kararında yasanın aradığı pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanmadığı da gözetildiğinde mahkemece dava konusu ortak yerin otopark haline dönüştürülmesi, yönetici ve denetçi seçimine ilişkin kısımlarının iptali ile bu kat malikleri kurulu kararından önce herhangi bir kat malikleri kurulu kararına dayanmadan sözü edilen projeye aykırılıklar bizzat davalı yöneticiler tarafından
gerçekleştirildiğinden bu yöneticilerin şahsen projeye uygun eski hale getirmekten sorumlu olacakları
da dikkate alınarak ortak alanların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle
reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir…”